Ruh Yarısı

Ne ruh ikizi, ne gönül yarası, tüm aradığımız ruh yarısı.

Pekala çok iddialı oldu, ve de aslında benim burda yazı yazmayıp Bauhaus’tan eve ufak tefek tadilatlar için malzeme almam gerekiyor ama kahvaltı sonrası izlediğim film beni biraz düşündürdü, malzemeleri haftaya da alırım ama yazma ilhamı her zaman gelmez (sanatçı kaprisi haha :))

Filmi merak ediyorsanız Netflix’te var, “Patronlara Tuzak”. İşkolik iki patronun asistanları kendilerine zaman yaratmak için ikisini birleştirmeye çalışıyor, tam bir pazar filmi, ama içinde hayattan replikler var, bence başarılı, tavsiye edilir!

Yine başlığı atıp yazmaya başladım ve konu dağıldı gördün mü? Nerden aklıma geldi bu iki kelime yanyana? Ruhun yarısı mı olurmuş? Her ruh tek değil mi? Demek istediğim şu, biz insanoğlu hep ruh ikizimizi ararız; yani hiçbir zaman olmayan bir şeyi. Daha doğrusu ruh ikizinden anladığımız şey gerçekte yok, birbirini “tamamlayan” ruhlar var. Öyle aynı anda aynı şeyi düşünen, söyleyen, hisseden vs vs olması gerçekten çok zor.

Jung demiş ki, insanın yaşadığı ilişkiler, kişinin kendi eril veya dişil yönlerini yansıtmasından ibarettir, yani insan aslında kendini tamamlamaya çalışır. Buna benzer bir şeyler demiş, bunu bir eğitimde öğrenmiştim, ben psikanalist değilim; ama adam haklı! E o zaman hep kendimizi aynı şekilde yansıtmamız gerekmez mi? Hayır gerekmez. Hayatımızda yaşadığımız tüm travmalar bizi değiştiriyor, dolayısı ile kendimizi yansıttığımız kişiyi de değiştiriyor. Bunun için birinden ayrıldıktan sonra bambaşka bir şekilde yansıtıyoruz kendimizi. Doğru mu yansıtıyoruz? Her zaman değil, aslında kendimizi bulana kadar çabalıyoruz, tekrar tekrar deniyoruz.

Peki, film diyorsun, Jung diyorsun? Beynimde konu nerden mi buraya geldi? İşte filmdeki o replik: “Birini bir şeyler olduğu için seversin, ama bir şeylere rağmen aşık olursun” Mesela, sabahları senin gibi erken uyandığı ve yürüyüş yapmayı sevdiği için seversin, senin gibi düzenli olduğu için seversin, ama aptal saptal hareketlerine rağmen aşık olursun. gibi.

Peki bunun Jung’la ne alakası var? Kişinin kendini yansıtması, tıpkı bir aynada kendini görmesi gibidir. Aynadaki aksimiz aslında bizim ruh ikizimiz gibi görünse de bizim tam tersimizdir, ama yine de birbirimizi tamamlarız.

Yani diyorum ki bırakın bu da ruh ikizim değilmiş, yine gönlüm yaralı demeyi, kendinize o an ne iyi geliyorsa onu yapın ve de hem içinler hem rağmenler olan birine denk gelin…Sevgiyle kalın.

shebo

Leave a Reply